103 lata temu w Wielkopolsce wybuchło zwycięskie powstanie!

Dziś po raz pierwszy obchodziliśmy Narodowy Dzień Zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego. Centralne uroczystości odbyły się w Poznaniu pod pomnikiem Powstańców Wielkopolskich z udziałem Prezydenta RP, Dowódcy Garnizonu Warszawa i asysty honorowej pododdziału Pułku Reprezentacyjnego Wojska Polskiego.

Uroczystości rozpoczęły się przed godziną 16:30 od dokonania przeglądu pododdziału przez Prezydenta RP – zgodnie z Ceremoniałem Wojskowym. Następnie miało miejsce przywołanie słów jakie wygłosił 103 lata Ignacy Jan Paderewski:

Wielce Szanowni przedstawiciele Wielkopolski!

Szanowne Rodaczki i Rodacy. Siostry i Bracia!

Co się w tej chwili w duszy mojej dzieje, każdy z Was odgadnie. Po tym, co przed chwilą przeżyłem, słowo na ustach zamiera. Żyjemy w czasach, gdy każdy winien panować nad uczuciami. I ja opanować muszę wzruszenie, a ze mówić winienem, więc mówię.

Za to przyjęcie Wam tu i tym tłumom tam na ulicy serdecznie dziękuję. To, coście mnie zgotowali, nie do mojej odnosi się osoby. Jestem symbolem pewnej idei, tej samej, której służy Polski Komitet Narodowy. Jako delegat Komitetu Narodowego szczęśliwy jestem, żem znalazł dla niego takie uznanie. Jako członek, czuję się szczęśliwym, że dożyć mogę tej chwili, że mogę być symbolem. A dla człowieka to zaszczyt wielki, tym większy, że spotkał mnie tu na wiekopomnej, odwiecznie wielkopolskiej ziemi.

O Was, coście nie dali się prześcignąć w spełnianiu obowiązków narodowych, w odpieraniu nacisku przemożnego, coście w pracy organizacyjnej i gospodarczej Polski całej byli przykładem. A zaszczyt ten nie spotkał mnie od jednej warstwy, od jednej klasy, ale od całego wielkopolskiego ludu.

Jestem dumny z tego, że jako członek Polskiego Komitetu Narodowego nie należałem do żadnego stronnictwa. Tym śmielej i szczerzej dziś powiedzieć mogę, że dziś nie pora na stanowe i dziedziczne przywileje. Wszyscyśmy dzieci jednej Matki i o ile każdy z nas swój święty spełni obowiązek, mamy równe prawa do jej sprawiedliwej opieki.

Po długich latach niewoli Ojczyzna się odradza. Odbudować się musi na tych samych podstawach, na których tu pierwsza budowa poczęta została. Żadne, najmędrzej zorganizowane stronnictwo Ojczyzny odbudować nie zdoła. Do tego dzieła trzeba jedności i zgody wszystkich, miłości i siły, wiary i zaparcia się samego siebie, do tego dzieła potrzeba wszystkich sił i wszystkich serc zespołu.

Odbuduje Polskę przede wszystkim chłop polski i robotnik polski z niego powstały i my wszyscy, o ile pójdziemy z ludem.

W tej nadziei dziękuję Wam, wobec Boga i Ojczyzny równym, zarówno sercu bliskim i drogim.

Niech żyje Polska, zgoda, jedność, a Ojczyzna nasza wolna, zjednoczona naszym polskim wybrzeżem żyć będzie po wsze czasy.

Źródło: „Kurier Poznański”, 297/1918

Bezpośrednio po odczytaniu przemówienia Paderewskiego, punktualnie o godzinie 16:30 zawyły syreny, a tłumy zgromadzonych Patriotów odpalił race i zaczął skandować “Cześć i Chwała Bohaterom!”. Dokładnie 27 grudnia o 16:30 wybuchło powstanie w Wielkopolsce. Dlatego ten element uroczystości wprowadzono w harmonogram wydarzenia, identycznie jak 1 sierpnia o 17:00 w Warszawie wyją syreny na znak oddania szacunku dla Powstańców Warszawskich. Następnie przytoczono słowa roty przysięgi pododdziałów Powstańczych i właściwa część uroczystości rozpoczęła się od podniesienia flagi państwowej na maszt.

Zgromadzeni goście w swoich przemówieniach mówili o bohaterstwie Powstańców oraz wyrażali wdzięczność za upamiętnianie tego zwycięskiego powstania. Natomiast Prezydent RP, Zwierzchnik Sił Zbrojnych – Pan Andrzej Duda mówił o tym, że ważne idee “rodzą się tak po prostu”, jak ta: chęć upamiętnienia zwycięskiego Powstania w Wielkopolsce, ale przede wszystkim ten społeczny zryw 103 lata temu w Poznaniu. “Cześć zwycięskiemu Powstaniu! Niech żyje Polska!” – tymi słowami zakończył swoje przemówienie Prezydent RP.

Następnie oficer Dowództwa Garnizonu Warszawa odczytał Apel Pamięci w czasie którego przytoczył nazwiska Powstańców i ważniejsze bitwy stoczone w Wielkopolsce. Bezpośrednio po Apelu, dowódca pododdziału wydał odpowiednie komendy i miała miejsce Salwa Honorowa i zabrzmiało “Hasło Wojska Polskiego”. A potem złożone zostały wieńce od Narodu i odegrano “Śpij Kolego”. Na sam koniec uroczystości z wojskową asystą honorową wystawioną przez PRWP zgodnie z Ceremoniałem Wojskowym odśpiewano Pieśń Reprezentacyjną Wojska Polskiego, czyli Marsz Pierwszej Brygady, po czym odprowadzono pododdział, który tego dnia występował w umundurowaniu trzech rodzajów Sił Zbrojnych.

———-
Autor:
Kamil Szynal 
Licealista, bloger, pasjonata historii najnowszej i rekonstruktor historyczny. Redaktor portalu M jak Małopolska i Sucha24.

Skomentuj post